เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว  ท่านอาจารย์สิงห์ได้พาพวกเราออกเดินทางไปนมัสการกราบ ท่านอาจารย์มั่น  ที่บ้านค้อ  อำเภอบ้านผือ  ขณะนั้นพระอาจารย์เสาร์ก็อยู่พร้อม  เป็นอันว่าเราได้พบท่านอาจารย์ทั้งสองแลได้กราบนมัสการท่านเป็นครั้งแรกในชีวิต    ตกกลางคืนท่านอาจารย์มั่นได้เทศนาอบรมพวกเราด้วยความเต็มอกเต็มใจในการที่ได้เห็นพวกเราเป็นครั้งแรก      โดยเฉพาะแล้วได้เห็นพระมหาปิ่นผู้ซึ่งได้เคยปฏิญาณตนไว้ก่อนจะไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ         เมื่อท่านได้ฟังพระธรรมเทศนาของท่านอาจารย์มั่นพร้อมกันกับพระอาจารย์สิงห์ที่เมืองอุบลว่า   ผมไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ ก่อน   จึงจะออกปฏิบัติตามท่านอาจารย์มั่นภายหลัง   ส่วนตัวของเรานั้น  ท่านคงได้ทราบจากท่านอาจารย์สิงห์เล่าให้ฟัง นอกจากนี้แล้วท่านคงไม่ทราบ
            คืนวันนั้นเสร็จจากการอบรมแล้วท่านก็สนทนาธรรมสากัจฉากันตามสมควร     จบด้วยการพยากรณ์พระมหาปิ่นแลตัวของเราในด้านความสามารถต่าง ๆ นานา ตอนนี้ทำให้เรากระดากใจตนเองในท่ามกลางหมู่เพื่อนเป็นอย่างยิ่ง เพราะตัวของเราเองพึ่งบวชใหม่แลมองดูตัวเราแล้วก็ไม่เห็นมีอะไรพอที่ท่านจะสนใจในตัวของเรา    ความจริงตั้งแต่ตอนเย็น   พอย่างเข้ามาในเขตวัดของท่าน   มันทำให้เราขวยเขินอยู่แล้ว   แต่คนอื่นเราไม่ทราบ  เพราะเห็นสถานที่แลความเป็นอยู่ของพระเณรตลอดถึงโยมในวัด เขาช่างสุภาพเรียบร้อยนี่กระไร       ต่างก็มีกิจวัตรและข้อวัตรประจำวันของตนๆ     พอท่านพยากรณ์พระมหาปิ่นแล้วมาพยากรณ์เราเข้า   ยิ่งทำให้เรากระดากใจยิ่งขึ้นเป็นทวีคูณ   แต่พระมหาปิ่นคงไม่มีความรู้สึกอะไรนอกจากท่านจะตรวจดูความสามารถของท่านเทียบกับคำพยากรณ์เท่านั้น
            รุ่งเช้าฉันจังหันแล้ว ท่านอาจารย์สิงห์ได้พาคณะของเราเดินทางต่อไปบ้านนาสีดา ได้พาพักอยู่ ณ ที่นั่นสี่คืนแล้วย้อนกลับทางเดิม มาพักที่ท่านอาจารย์มั่นอีกหนึ่งคืน จึงเดินทางกลับอุดร  แล้วได้เดินทางต่อไปสกลนครตามที่ได้ตกลงกันไว้กับเจ้าคณะมณฑล  แต่กิจการนั้นไม่เป็นไปตามจุดประสงค์ของเจ้าคณะมณฑล  เพราะพระมหาปิ่นอาพาธไม่สามารถจะไปรับหน้าที่ที่มอบหมายให้ได้   ฉะนั้นในพรรษานั้น   ท่านอาจารย์สิงห์จึงได้พาคณะเราไปจำพรรษาที่วัดป่าหนองลาด  เรื่องนี้ทำให้เจ้าคณะมณฑลไม่พอใจอย่างยิ่ง  จึงได้เอาพระบุญ  นักธรรมเอกไปไว้ที่สกลนครต่อไป