เมื่ออายุของเราย่างเข้า  ๒๒  ปี เราได้ อุปสมบทที่พัทธสีมา ณ วัดสุทัศน์  นั่นเอง โดย พระมหารัฐ รัฏฐปาโล   เป็นพระอุปัชฌาย์  พระมหาปิ่น ปัญญาพโล    เป็นกรรมวาจาจารย์   เมื่อวันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๔๖๖   ตรงกับ    ค่ำ  เวลา ๑๑.๔๘ น.   ปีนี้ท่านอาจารย์สิงห์  ขันตยาคโม  พระอาจารย์ของเราได้พาคณะรวม ๖ องค์  คือ  พระ ๔ องค์ สามเณร ๒ องค์  มาจำพรรษาที่วัดสุทัศน์ นับว่าเป็นปฐมฤกษ์ที่พระกัมมัฏฐานจำพรรษาในเมืองอุบลครั้งแรก     เหตุที่ท่านจะกลับมาจำพรรษาที่อุบลก็เนื่องได้ข่าวว่า    พระมหาปิ่น  (น้องชายท่าน)  กลับจากกรุงเทพฯมาอยู่  ณ  ที่นั่นท่านตั้งใจจะมาเอาน้องชายของท่านออกเที่ยวรุกขมูลด้วย   เมื่อก่อนที่ท่านมหาปิ่นจะไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯท่านปฏิญาณกับท่านอาจารย์มั่นไว้ว่า   ผมไปเรียนหนังสือเสียก่อน แล้วจะออกไปปฏิบัติตามหลัง  ท่านอาจารย์สิงห์พอได้ทราบข่าวว่าน้องชายมาแล้วก็ดีใจจึงได้มาจำพรรษา ณ วัดสุทัศนาราม   ออกพรรษาหมดเขตกฐินแล้ว  ท่านอาจารย์สิงห์ได้พาพวกเราเป็นคณะใหญ่ออกเดินธุดงค์  การออกเดินธุดงค์ครั้งนี้ผู้ที่ออกใหม่นอกจากพระมหาปิ่นกับเราแล้ว   ยังมีพระคำพวย  พระทอน  และสามเณรอีก  ๒ รูป   รวมทั้งหมดแล้ว ๑๒ รูปด้วยกัน  ( พระมหาปิ่นปัญญาพโล ป.ธ.๕  นับว่าเป็นพระมหาองค์แรกในเมืองไทยที่ออกธุดงค์ในยุคนั้น     ในหมู่พระเปรียญโดยมากเขาถือกันว่าการออกธุดงค์เป็นเรื่องขายขี้หน้า    การออกธุดงค์ของเราครั้งนี้ถ้าไม่ได้ท่านอาจารย์สิงห์เป็นผู้นำแล้ว  เราคงไม่ได้ออกธุดงค์ เมื่อเราหนีมาแล้วท่านพระอุปัชฌาย์ท่านต้องสวดปาฏิโมกข์เอง)