๑๗. พรรษา ๙ จำพรรษาที่อำเภอพล ( พ.ศ. ๒๔๗๔ )

 

  

 

          พรรษานี้ท่านเกตพี่ชายของเราก็ได้ไปอยู่ด้วย  เรื่องการอบรมญาติโยมก็เป็นไปตามปกติ ด้านความเพียรส่วนตัวและพระเณรที่อยู่ด้วยก็เป็นไปโดยสม่ำเสมอ    มีพิเศษอยู่ก็ที่โยมผู้หญิงคนหนึ่งแกเป็นหมอผี    มีลูกน้องสิบกว่าคน   แกเที่ยวรักษาคนป่วยเป็นอาชีพ   เราได้แนะนำให้แกทิ้งผีเสีย  แล้วมาตั้งมั่นในพระรัตนตรัย ถือผีเป็นมิจฉาทิฏฐิไม่เป็นบุญ   ถือเอาคุณรัตนตรัยไว้เป็นสรณะ  จึงเป็นบุญเป็นกุศล   และได้ชื่อว่าเป็นอุบาสกอุบาสิกา   เป็นสัมมาทิฏฐิในพุทธศาสนาด้วย  แกบอกว่า  ของแกก็ดี เวลาผีเข้าทรงแล้วนำไปเอาทรัพย์ในดินแลกระโดดเข้าไปในกอไผ่หนามไม่เกี่ยวเลย  เราบอกแกว่า อันนั้นก็ดีดอกสำหรับผู้เชื่อ  แต่ผีไม่เคยสอนให้ผู้ถือละบาปบำเพ็ญบุญ และรักษาศีลเลย มีแต่จะบอกให้เซ่นด้วยหัวหมูและเป็ดไก่เท่านั้น  มันสอนให้เซ่นแล้วมันก็ไม่กิน แต่คนเป็นผู้ฆ่าสัตว์แล้วเซ่นผี  เมื่อผีไม่กิน  คนก็เอามากินเสียเองผีไม่ต้องรับบาป   คนเป็นผู้รับบาปแล้วผีจะมาช่วยอะไรเราได้ พระพุทธเจ้านิพพานแล้วมิได้ไปเกิดเป็นผี นิพพานแล้วทิ้งคำสอนไว้สอนคนให้ละความชั่ว  บำเพ็ญแต่ความดี ทั้งเพื่อประโยชน์ตนและเพื่อประโยชน์แก่คนอื่น  แล้วพระสงฆ์นำคำสอนนั้นมาสอนพวกเรา   ตามแนวที่พระพุทธเจ้าสอนไว้  เราจึงได้รู้จักบาปบุญคุณโทษมาจนตราบเท่าทุกวันนี้มิใช่คำสอนของผี
          แกตัดสินใจตกลงทิ้งผีมาปฏิญาณตนถึงพระรัตนตรัย   ในคืนวันนั้นแกนำเอาคำสอนของเราไปปฏิบัติตามได้ผลเป็นที่น่าอัศจรรย์   คือก่อนนอนไหว้พระสวดมนต์แล้วนั่งกัมมัฏฐานปรากฏว่าแกเห็นเด็กสองคน  ผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้ชายคนหนึ่ง มาโหนชิงช้าอยู่ที่ราวมือจับกระเดื่องตำข้าวที่ตีนบันไดบ้านแกนั้นเอง ไม่พูดไม่ทำอะไรทั้งนั้น การเห็นครั้งนี้คล้ายกับว่าเห็นด้วยตาเปล่า  แต่ขณะนั้นแกยังหลับตาอยู่   แกเลยมั่นใจว่าเออนี้ ผีมันเข้ามาหาเราไม่ได้แล้วนี่  คุณพระรัตนตรัยนี้ดีจริง  สามีของแกก็เป็นหมอวิชาเหมือนกัน ถือเคร่งขนาดไม่ไหว้พระ ก่อนจะเข้าวัดต้องยกเท้าขึ้นไหว้ก่อน ( ขอโทษ )   เมื่อถือได้เคร่งตามครูสอนจริง ๆ เหนียวทดลองได้เลย   ฟันแทงตีไม่เข้าไม่แตกจริง  คืนวันนั้นแกนอนไม่หลับ  พอเคลิ้ม ๆ  ทำให้สะดุ้งตื่นตกใจเหมือนกับมีอะไรมาทำให้กลัว  ฉะนั้นรุ่งเช้ามาจึงถามภรรยาว่า   เธอไปหาอาจารย์ได้ของดีอะไร   เมื่อคืนนี้ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน  ภรรยาบอกว่าอาจารย์ให้ของดีฉันมา   ฉันจะพาไปหาอาจารย์ ในที่สุดได้พากันทิ้งผี  มาปฏิญาณตนขอถึงพระรัตนตรัยทั้งสองตายาย
          นี่เป็นเหตุการณ์ในพรรษานั้น